بیماری واریکوسل
بیماری واریکوسل چیست؟
واریکوسل یا واریسی شدن عروق بیضه شایعترین بیماری مردان پس از بلوغ می‌باشد و ۱۰درصد مردان بالغ به آن مبتلا می‌باشند. واریکوسل شایعترین عامل ناباروری مردان می‌باشد. سن شروع بیماری معمولاً در زمان بلوغ و یا بلافاصله پس از بلوغ می‌باشد ولی در سن کمتر یا سن بالا نیز ممکن است ایجاد گردد.عامل ایجاد بیما
ری واریکوسل چیست؟ بیماری واریکوسل با واریسی شدن و گشادشدن عروق وریدی(سیاهرگهای) بیضه ظاهر می‌گردد که در دو گروه اولیه و ثانویه تقسیم‌بندی می‌گردد. در نوع اولیه، هیچ عامل ایجادکننده مشخصی وجود ندارد، گرچه تئوری اشکال در دریچه‌های لانه کبوتری وریدهای بیضه، طولانی بودن مسیر این وریدها و احتمال اثر فشاری سایر عروق و احشاء شکمی‌مطرح می‌باشد ولی هنوز علت مشخصی برای آن ثابت نشده است.این نوع عامل عمده واریکوسل است و ۹۰درصد در سمت چپ می‌باشد. نوع ثانویه که بدنبال وجود عامل مشخص ایجادکننده انسداد در عروق داخل شکم ایجاد می گردد درصد کمی‌از واریکوسل‌ها را شامل میشود و علت ایجادکننده آن غالبا توده‌های شکمی، بخصوص تومورهای بدخیم می‌باشد که تشخیص آن مهم و حیاتی است.علائم بیماری واریکوسل چیست ؟
بیمار ممکن است با شکایت بزرگی، یا عدم تقارن بیضه‌ها، یا درد بیضه، و یا پس از ازدواج، با ناباروری مراجعه کند. ولی شایعترین فرم آن، بدون علامت، و بطور اتفاقی، حین معاینه، متوجه آن می‌گردند. درمعاینه، بزرگی و تورم عروق بیضه، بخصوص در سمت چپ مشهود است و درحالت ایستاده، و یا افزایش فشار شکمی تشدید می‌یابد و در حالت خوابیده از بین می‌رود (درصورتیکه تورم عروق درحالت خوابیده از بین نرفت، بایستی به نوع ثانویه آن شک کرد.)افتراق واریکوسل ازنظر شدت بیماری :
بیماری واریکوسل ازنظر شدت به ۳ درجه تقسیم‌بندی می‌گردد. در نوع درجه ۱ اتساع عروق فقط حین فشار شکمی در لمس توسط پزشک قابل لمس، و تشخیص می‌باشد. در نوع درجه ۲ با فشار شکمی، اتساع عروق، قابل مشاهده می‌گردد. و در نوع درجه ۳ حتی بدون فشار شکمی، اتساع عروق، درحالت ایستاده قابل مشاهده می‌باشد. لازم به ذکر است نوع درجه ۳ آن ازنظر قانون خدمت سربازی در ایران معافیت دائم و انواع درجه ۱ و ۲ معافیت از رزم خواهد داشت.درمان زودانزالی و ناتوانی جنسی
درمان ناتوانی جنسی
در افرادی که دچار ناتوانی جنسی در اثر اختلال فیزیولوژیک هستند درمان ناتوانی جنسی بر حسب علت اختلال متفاوت است، مثلا در افرادی که صفات ثانویه جنسی در آنها رویت نمی شود درمان هورمونی اولین قدم است و در سایر بیماران باید از روشهای مختلف موجود استفاده کرد که در جدول زیر ، روشهای متداول درمان ناتوانی جنسی به همراه مزایا و معایب آنها بطور کامل توضیح داده شده است.نوع درمان نکات مثبت نحوه درمان ( advantage ) نکات منفی نحوه درمان ( Disadvantage ) مشاوره با متخصص مشکلات جنسی و یا روانپزشک بدون جراحی، کمک به شناخت مشکل و ایجاد رابطه خواهد شد. طول درمان و هزینه آن مشخص نیست و درصدهای موفقیت متغیر است. در افراد دچار ناتوانی به علل فیزیولوژیک موثر نمی باشد. قرص یوهیمبین بدون جراحی و درد . ممکن است باعث افزایش میل جنسی در افراد سالم گردد. مشخصا موثر نیست و تفاوت چندانی با دارونما (Placebo ) ندارد. مدت زمان طولانی باید استفاده شود و دارای عوارض جانبی ( ایجاد عصبانیت ) متعددی است. درمان جایگزینی هورمونی بدون جراحی و بدون درد، ممکن است باعث افزایش میل جنسی شود. تنها در افرادی که دچار کاهش شدید سطح تستوسترون خون هستند ( افرادی که صفات ثانویه جنسی در آنها وجود ندارد) موثر می باشد. باعث بزرگی پروستات، تخریب کبد و احتباس آب در بدن می گردد. بخصوص در افراد با سطح تستوسترون طبیعی ممکن است آنها را در ریسک ابتدا به سرطان پروستات قرار دهد قرص سیلدنافیلد ( ویاگرا ) بدون جراحی و درد، در حدود %۷۰موارد موثر می باشد. استفاده از آن در افرادی که نارسایی قلبی داشته و از ترکیبات نیترات استفاده می کنند ممنوع است. در همه افراد موثر نیست و دارای عوارض جانبی بوده و حتی مواردی از مرگ ناگهانی نیز گزارش شده است. باعث افزایش ریسک سکته قلبی در افراد بالاتر از ۵۰ سال می گردد و استفاده از آن در افراد زیر خطرناک است. { مبتلایان به نارسائی قلبی، گرفتگی عروق قلب تست ورزش مثبت فشار خون پائین تر از۹۰/۵۰ میلیمتر جیوه، حجم خون پائین و فشار خون بالاتر از ۱۷۰/۱۱۰ میلیمتر جیوه (که از داروهای متعدد استفاده می کنند)، انژینهای قلبی، اریتمی قلبی، سابقه سکته قلبی و یا مغزی، کور رنگی} سال گذشته مرگ ۱۳۰ نفر در ایالات متجده در ارتباط با استفاده از دارو ثبت شده و هم اکنون استفاده از آن در بیماران قلبی به عنوان یک روش درمانی مطمئن برای درمان ناتوانی جنسی (Safe Sex) به طور بسیار قوی زیر سئوال رفته است. حتما باید با تجویز پزشک استفاده شود. و در افرادی بالاتر از ۵۰ سال بایستی پس از مشاوره با متخصص قلب و عروق و تست ورزش تجویز گردد. قرص زیر زبانی اپومورفین در حدود %۵۰ افراد موثر می باشد. پر هزینه و دارای عوارض جانبی (تهوع، سرگیجه، تعریق، بی خوابی و …) می باشد و هنوز توسط FDH تاییأ نشده است.دستگاه اکستندر یا Largerbox
در حدود %۳۰ تاثیر گذار برای افراد زیر ۲۸ سال با فیزیک جسمی بالاو توان خون رسانی دو برابر حد معمول زیرا کشش در این دستگاه کاملا نا متعارف بوده وصرفا بافت اسفنجی الت دچار کشش می شود. در سال ۲۰۰۷ از طرف کمیته بهداشت سازمان بهداشت جهانی WHO رد صلاحیت شده ، به صورت معمول تا ۴۰% کاهش نعوظ ، به دلیل استفاده گیره نوک الت پس از پایان دوره استفاده از دستگاه عوارضی مانند عدم کنترل دهانه مجرای پیشابراه و عدم کنترل انزال و ادرار ، کاهش نعوظ به صورت کامل بعد از ۲ تا ۴ سال و تبدیل شن الت به یک عضو کاملا غیر قابل استفادهبدون محودیت سنی ، افزایش خون رسانی به کلیه اعضاء تناسلی ، کنترل انزال در هر زمان ممکن و درمان زود انزالی به صورت %۱۰۰ ، جلوگیری از بزرگ شدن پروستات ، آموزش کامل روان درمانی مشکلات مربوط به دستگاه تناسلی ، توضیحات به صورت کامل دربخش مربوبه محصولات داده شده است.
در کمتر از %۱۰ افراد به دلایل عصبی وسابق مصرف دارو های استروژنیک و پرئژسترونی نتیجه کامل حاصل نشده است – افراد ی که در دوره های پرورش اندام نتیجه گیری زودتر ازهورمون های پروژسترونی به میزان زیاد استفاده کرده اند لذا می توانید روش مناسبی برای درمان ناتوانی جنسی باشد. -دستگاه واکیوم همراه
بدون جراحی و درد، موفق ترین ، موثرین و مقرون به صرفه ترین روش درمان میکروپنیس و درمان ناتوانی جنسی می باشد که شانس موفقیت آن در حدود ۹۸% تا۱۰۰% است نیاز به آموزش و همکاری دقیق بیمار دارد. در افرادی که همسر باکره دارند درمان اولیه نمی باشد. (این افراد می بایستی به توصیه های دقیق پزشکان گروه مهندسی پزشکی همراه توجه کامل بنمایند) کمتر از %۱ از افراد ممکن است دچار غش (Shok Vasovageal) گردند که پس از استفاده مکرر برطرف خواهد شد. (عدم موفقیت آن بعلت ناآشنایی و استفاده نادرست از آن است)تزریق آمپول به داخل آلت تناسلی
بدون جراحی، در حدود %۶۵ موارد موفقیت آمیز است. بشدت دردناک است. باید توسط پزشک مجرب تزریق شود. بیش از دوبار در هفته نمی توان از این روش استفاده کرد. می تواند باعث فیبروز آلت و نعوظ طولانی مدت شود که حتی نیاز به جراحی خواهد داشت. به عنوان درمان ناتوانی جنسی توسط FDA تایید نشده است.جراحی های عروقی
تنها در افرادی که فاقد هرگونه ریسک فاکتور ( صدمه عصبی، سیگار، دیابت، فشار خون، سن بالا … ) می باشند ممکن است موثر باشد ( البته در صورتیکه در بررسی های قبل از عمل تشخیص مشکل عروق ثابت شده باشد. ) بین %۵۰-%۴۰ موفقیت دیده شده است. (که درصد قابل قبولی نیست). یکنوع عمل جراحی می باشد. و فیبروز پس از عمل باعث کوچکتر سدن آلت می گردد، هرچند بسته شدن وریدها نقش مهمی در ایجاد حالت نعوظ دارد ولی همگان با این نظریه موافق نیستند که بستن وریدها موثر و یا منطقی برای درمان ناتوانی جنسی باشد، به سه دلیل: ۱ – عضلات صاف دیواره وریدها نقش به سزائی در عملکرد انسدادی این وریدها دارند که افتراق بین اختلال در عملکرد این عضلات و عملکرد دریچه ای آن امکان پذیر نیست. ۲- بدلیل نبودن روش دقیق ارزیابی وریدهای آلت جهت بررسی بیماری نشت وریدی (venous leakage) میزان موفقیت پس از این عمل جراحی نیز قابل پیش بینی نیست و به مرور زمان تاثیر درمانی آن کاهش می یابد. ۳- نحوه بستن وریدها و نتایج حاصل از آن توسط پزشکان مختلف بسیار متفاوت است. در نهایت بستن وریدها بعلت عدم موفقیت طولانی مدت توسط صاحب نظران توصیه نمی شود.پروتز آلت
آخرین روش درمان ناتوانی جنسی در صورت عدم موفقیت در روشهای دیگر است ( در کمتر از %۵ موارد کاربرد دارد. ) نیاز به جراحی دارد و تهاجمی ترین روش درمان ناتوانی جنسی است. در ۱۰% -۵% موارد پس از گذشت ۵ تا ۱۰ سال دچار عفونت، پس زدگی و اختلال در عملکرد خواهد شد که در این صورت پروتز باید از بدن خارج گردد. پرهزینه ترین روش درمان ناتوانی جنسی است. باعث تغییرات غیر قابل برگشت در ساختمان آلت شده که انجام روشهای درمانی دیگر را غیر ممکن می سازد. در مقایسه با واکیوم اندازه آلت ۲۰ تا %۳۰ کوچکتر است.لازم به ذکر است پس از قرص سیلدنافیل (دارای عوارض جانبی متعدد می باشد و رد تمام افراد قابل استفاده نیست) استفاده از دستگاه واکیوم شایع ترین درمان مورد استفاده در کشورهای دیگر. این روش درمانی بی خطرترین، مؤثرترین موفق ترین و مقرون به صرفه ترین روش درمان ناتوانی جنسی است..
درمان پروستات
ورم و التهاب غده پروستات را پروستاتیت گویند. این غده که اندازه طبیعی آن به اندازه یک گردو می باشد درست در زیر مثانه آقایان قرار دارد. غده پروستات مایع مورد نیاز برای حرکت و تغذیه اسپرم را تولید می کند. پروستاتیت اغلب باعث ایجاد درد و مشکل در تخلیه ادرار می شود. سایر علائم و نشانه های پروستاتیت شامل درد در کشاله ران، ناحیه لگن و اندام تناسلی و گاهی علائمی شبیه به آنفولانزا می باشند.پروستاتیت به دلایل متعددی ایجاد می شود اگر به دلیل عفونت باکتریایی باشد، معمولاً بصورت موفقیت آمیز درمان می شود. با این حال گاهی پروستاتیت دلیل عفونت باکتریایی نداشته و یا به دلیل ناشناخته ای ایجاد شود. بسته به علت بیماری، پروستاتیت می تواند به یکباره و یا تدریجی عود کند. این بیماری ممکن است به سرعت، به خودی خود و یا با درمان برطرف گردد. برخی از انواع پروستاتیت چندین ماه و یا در نوع مزمن آن دوره زمانی معینی را طی می کند.علائم پروستاتیت:
- احساس درد یا سوزش هنگام دفع ادرار (سوزش ادرار).- مشکل در دفع ادرار مثل ریز ریز یا منقطع ادرار کردن.- تکرر ادرار بخصوص در هنگام شب (شب ادراری).- نیاز اضطراری به دفع ادرار.- درد در ناحیه شکم، کشاله ران و قسمت انتهایی کمر.- درد در ناحیه بین کیسه بیضه و مقعد (پرینه).- درد یا ناراحتی در اندام جنسی و بیضه ها.- انزال دردناک.- علائم شبیه به آنفولانزا (در خصوص نوع باکتریایی بیماری).براساس نشانه ها و آزمایشات انجام شده توسط پزشک، پروستاتیت در چهار دسته تشخیص داده می شود:
پروستاتیت باکتریایی حاد: این نوع پروستاتیت علائمی شبیه به آنفولانزا دارد که همزمان با شروع عفونت تب و لرز، تهوع و استفراق به همراه دارد و معمولاً با داروهای آنتی بیوتیک درمان می شود.پروستاتیت باکتریایی مزمن: نوعی پروستاتیت باکتریایی است که حداقل ۳ ماه طول می کشد. در دوره زمانی مشخصی بوجود آمده و درمان این عفونت بسیار سخت است. در این نوع پروستاتیت عفونت دستگاه ادراری رایج است. در بین حملات عفونت در پروستاتیت باکتریایی مزمن، تا زمانی که عفونت عود کند، هیچ نوع علامت و نشانه ای وجود ندارد و یا این علائم بسیار خفیف هستند.پروستاتیت مزمن بدون دلایل باکتریایی: این بیماری اغلب مربوط به پروستاتیت مزمن باکتریایی یا سندرم لگن دردناک مزمن می باشد. این بیماری حداقل ۳ ماه طول می کشد و اغلب پروستاتیت ها درگیر این نوع می شوند. در برخی آقایان تمامی علائم در طول زمان یک شکل است. علائم این نوع بصورت دوره ای گاهی شدید و گاهی خفیف می شوند. علائم این بیماری ممکن است در طول زمان بدون درمان بهبود یابد.پروستاتیت بدون هیچ نوع نشانه: این نوع را پروستاتیت التهابی بدون علامت گویند. این نوع پروستاتیت هیچ کدام از علائم اشاره شده را ندارد و تنها زمانی که فرد مورد بررسی ها و آزمایشات پزشکی دیگر قرار می گیرد شناخته می شود. این بیماری نیازی به درمان ندارد.دلایل بیماری پروستاتیت:
پروستاتیت باکتریایی حاد اغلب توسط انواع باکتریها به وجود می آید. عفونت ممکن است از زمانی شروع شود که باکتری توسط ادرار به داخل غده پروستات نشت کند.پروستاتیت باکتریایی مزمن در نتیجه ورود میزان کم باکتری به داخل غده پروستات و برطرف نکردن آن توسط آنتی بیوتیک ها بوجود می آید. زیرا این باکتری ها در پروستات مخفی می شوند. برخی آقایان با پروستاتیت مزمن احساس درد بدون نشانه هایی از تورم پرستات دارند.در اغلب نمونه های پروستاتیت، دلایل هرگز شناخته نمی شوند. برخی دلایل آن عبارتند از:- اختلال در سیستم ایمنی- اختلال در سیستم عصبی- آسیب غده پروستات یا اطراف آنعوامل ایجاد خطر پروستاتیت شامل:
- آقایان جوان یا میانسال- داشتن سوابق قبلی از این بیماری- عفونت در مثانه یا لوله حمل اسپرم- زخم لگن نظیر آسیب هایی که از زین دوچرخه بوجود می آیند- ننوشیدن مقدار کافی آب- استفاده از سوند ادرار- روابط جنسی ناسالم- داشتن بیماری ایدز- تحت فشارهای روانی بودن- ویژگی های وراثتی داشتن. بخصوص ژن برخی آقایان را مستعد می نماید.عوارض این بیماری شامل:
- عفونت های باکتریایی خون (باکتریمی)- التهاب لوله مارپیچ متصل به پشت بیضه- آبسه کردن پروستات (ایجاد حفره پر از چرک در پروستات)- اختلال در مایع حمل اسپرم و ناباروری (این اختلال در اثر پروستاتیت مزمن بوجود می آید)درمان پروستاتیت:
درمان پروستاتیت بسته به علت ایجاد آن متفاوت بوده و می تواند شامل موارد زیر باشد:- آنتی بیوتیک ها: درمان از طریق آنتی بیوتیک ها معمولترین درمان پروستاتیت است. در این روش پزشک متخصص بسته به نوع باکتری عفونت زا، داروی آنتی بیوتیک مناسب را انتخاب می نماید. معمولاً دوره مصرف این دارو ها بین ۴ تا ۶ هفته می باشد.- داروهای بلوک کننده آلفا: این داروها عضلات گردنه مثانه، جایی که پروستات به مثانه می پیوندد را شل می کنند. این درمان معمولاً در مورد پروستات هایی که علائم سوزش ادرار در آن ها وجود دارد تجویز می شود.- مسکن ها: مسکن ها باعث کاهش درد و احساس راحتی بیمار می شوند. البته برای انتخاب مسکن مناسب حتماً می بایست با پزشک مشاوره گردد.- ماساژ پروستات: این عمل توسط پزشک و با استفاده از چرب کننده ها و دست انجام می گیرد.- سایر درمان ها: در حال حاضر در زمینه روش های درمانی جدید، مطالعاتی در حال انجام است. این درمان ها شامل گرما درمانی بوسیله دستگاه ماکرو ویو و داروهای عصاره گیاهی می باشند.سبک زندگی و درمان های خانگی:
درمان های خانگی و تغییر در شیوه زندگی که می تواند به بهبود پروستاتیت کمک کند عبارتند از:- قرار گرفتن در آب گرم (مثل وان حمام)- محدود کردن و یا مصرف نکردن الکل، کافئین و خوراکی های پر ادویه و تند و اسیدی.- نشستن بر روی بالش و کوسن های بادی برای کاهش فشار بر روی پروستات.- اجتناب از دوچرخه سواری و یا استفاده از لباس های مخصوص دوچرخه سواری که دارای پد محافظ هستند و یا تنظیم کردن زین دوچرخه.
